در مباحث قبلی در مورد اختلالات یادگیری ریاضیات و اختلالات خواندن صحبت کردیم، انواع آن ها را نام بردیم و نیز راه درمان را به تفکیک توضیح دادیم ، حال به سراغ آخرین اختلال یادگیری ، یعنی اختلال در نوشتار می پردازیم:

اختلال در بیان نوشتاری:

اختلال نوشتن را می توان، یک ناسازگاری در یادگیری نامید. یادگیری نوشتن یکی از اصولی ترین و اساسی ترین رشد در تحصیلات کودکان در مهد و پیش دبستانی است و زندگی کودکان را تحت الشعاع قرار می دهد.

کودکانی که خواندن را به خوبی نمی دانند و از علم نوشتاری برخوردار نیستند در زندگی افراد خیلی موفقی نیستند و عملکرد آن ها رو به ضعف می رود.

این اختلال به طور معمول با اختلالات خواندن و ریاضی در تعامل است.

افرادی که اختلال نوشتاری دارند از لحاظ هوش و ذکاوت و استعداد با کودکان دیگر فرقی ندارند و از لحاظ جسمانی بسیار طبیعی هستند.

این کودکان اغلب افرادی بدخط ، بدنویس و یا کند نویس هستند ، کلمات را کج و معوج می نویسند و یا به صورت وارونه و یا قرینه ، کلمات را جا به جا می کنند. مثلا: کلمه “رود” که کودک به صورت “دور” می نویسد.

کودکانی که درس را  به صورت وارونه و یا قرینه نویسی درک کرده اند، معمولا مشق خود را به جای سمت راست از سمت چپ  می نویسند، مثلا زمانی که معلم در مدرسه دیکته می گوید دانش آموزان از سمت چپ شروع کرده و اصرار به درست نوشتن دارند، کودکان نمی توانند سمت چپ و سمت راست را از هم تشخیص دهند، نکته قابل توجه این است که این کودکان کوچک ترین اشتباهی از جمله غلط املائی، جا انداختن کلمات را ندارند. و اگر آن را جلوی آیینه قرار دهید کاملا به آن نمره بیست می دهید.

وارونه نویسی در کودکان کوچک و یا حتی پیش دبستانی نگران کنده نیست و کاملا طبیعی است. ولی گاهی کودکان که به سن مدرسه رسیده اند و هنوز این اختلال را دارند کمی نگران کننده است و باید به فکر درمان افتاد.

این دانش آموزان در انشا نویسی و تبدیل گفتار به نوشتار دچار ضعف هستند.

کودکانی  که نقطه و سرکش را کم و زیاد می‌گذارند، نیاز دارند تا دقت تمرکز و دقت دیداری آن ها بالا برود.

پر رنگ نویسی:  این کودکان ، به قدری مداد را بر روی ورقه فشار می دهند تا پر رنگ تر نوشته شود که این امر هم دست آن ها را خسته و هم نوک مداد خود را مدام می شکنند.

  • در مواردی که کودک شما بسیار مداد را روی ورقه فشار می دهد می توانید بالش را زیر دستش قرار دهید که کم تر به ماهیچه های انگشتانش آسیب برساند در نتیجه کم کم به این موضوع عادت می کند.
  • کودکان با اختلال یادگیری نوشتن ،در انشا نویسی بسیار مشکل دارند، نمی توانند هماهنگی و ارتباط بین کلمات ایجاد کنند.
  • دانش آموزان با مشکل اختلال در نوشتن، نمی توانند بین کلمات فاصله های مناسب و درست بگذارند.

 همان طور در بالا ذکر کردم که این عوامل برای  کودکان کوچک اصلا جای نگرانی ندارد و به مرور زمان یاد می گیرند، اما اگر به مدرسه بروند و هنوز دچار این مشکل باشند باید راه درمان آن را بلد باشید:

والدینی در این امر موفق هستند که به دور از استرس و نگرانی و در کمال آرامش با فرزند خود مراحل را طی کنند. این کودکان عدم تمرکز کافی دارند باید تمرکز و توجه را در مورد آموزش آن ها در نظر گرفت.

  • کودکان با اختلال یادگیری در نوشتن از تمرکز پایین تری برخوردارند  در نتیجه حواس پرت هستند. در این صورت والدین باید با کودکان بازی تمرکزی انجام بدهند. بازی باید جذاب و باعث خوش حالی کودک شود تا توجه کودک را به خود جلب کند.
  • این کودکان نمی توانند دانسته های درون خود را به دیگران انتقال دهند.
  • از تمرکز و توجه پایین تری نسبت به دیگر کودکان بر خوردارند.
  • این گروه از دانش آموزان نمی توانند برنامه ریزی درستی داشته باشند.
  • در ابراز ایده در جمع مشکل دارند، ودر کلاس نسبت به دیگر دانش آموزان از ضعف بیش تری برخوردارند.
  • در جمله سازی به مشکل بزرگ تری بر می خورند.

در این میان نقش معلم بسیار پررنگ می شود، باید بر روی تمرکز کودک کارکند. مفهوم کلمات را برای او بشکافد. از موضوعاتی استفاده کند که برای دانش آموز سخت نباشد و مهارت و اعتماد به نفس اور ا زیر سوال نبرد. کودک را به کتاب خواندن تشویق کند. از روش بازی درمانی استفاده کند. هیجان او را بالا ببرد تا کودک علاقه اش را به انشا نویسی از دست ندهد.

امیدوارم تعاملی بسیار عالی بین داشن آموز و مربی برقرار شود تا در آینده کودکانی دانا و با انگیزه داشته باشیم.

تنظیم: شهرزاد فراهانی